Chama – Taos

Vandaag willen we tot in Taos geraken, er is maar 1 probleem, het is ongeveer 150 km, dus te ver om in 1 dag te fietsen,’t is te zeggen mét onze bagage ( alles samen 35 kg),  en onderweg, ergens halverwege is er trouwens geen slaapgelegenheid, eigenlijk is er niets, gewoon natuur.

Bijkomstig, maar niet onbelangrijk, er moet een bergkse overwonnen, de “ske” mag eraf, want te top ligt op meer dan 3000 meter, da’s 1000 meter hoger dan Chama, waar logeerden.

De bazin van de B&B vind het geen probleem om ons naar de top van de bergpas te brengen, onze tandem past zonder problemen in haar GMC Suburban, een dikke Jeep met een kofferruimte, de grootte van een doorsnee studentenkot in Gent…;)

Doris zie je bijna niet zitten op de achterbank. Na het “self made breakfast” van de vriendelijke Mary, zijn we op weg, en rond 10 staan we 50 km en 1000 meter hoger om da afdaling aan te vatten, nog gauw een “fotoke”, en we zijn weg.

We bevinden ons in een vallei geeft Mary nog mee, dus hier en daar een klimmetje mogen we nog verwachten, en ze heeft gelijk ook.
Na 50 km, ergens halverwege, komen we aan in Tres Piedras, een “ghost town” blijkt, want er is geen levende ziel te bespeuren.

Op een kruispunt met een andere weg, staat een moderne cowboy, ttz, dikke Jeep, enorme aanhangwagen met gezadeld paard erin. Aan hem vragen we waar we ergens water en iets te eten kunnen vinden….hij glimlacht, nergens in een straal van 50 km zegt hij.
Ik kan je wel water geven zegt hij, wat we met veel dank aannemen. Nog 1 reep en twee koeken hebben we, hiermee zullen we moeten redden tot in Taos.

Nog 50 km te gaan, en volgt eerst een kaarsrechte weg, van meer dan 30 km, in een enorme vlakte, er is weinig verkeer, en als er al eens een auto langsrijd, is het heel voorzichtig….zotte chauffeurs zien we hier zelden. Eén bocht op km 30 en nog een bocht op km 40 en in de verte ziet we Taos liggen.

Gelukkig zakken we constant, want met terug al wind op kop zou het een zwaar ritje geweest zijn. Ons gemiddelde van 23 per uur, bewijst dat we veel meer bergaf dan bergop gereden hebben. Na bijna 100km,  en bij een staalblauwe skyline komen we aan in Taos, een zeer gezellig dorp in New Mexico.

Taos is gekend om zijn talrijke kunstgalerijen, het ademt Mexicaanse invloeden, de huizen, de mensen , alles.

Op aanraden van Jim uit Durango logeren in een zeer toffe B&B, Casa Benavides.

Benieuwd naar meer?