Crocodile Trophy 2011 stage 6 Mt.Mulligan – Mt. Mulgrave 189 km-2000 hm

Vandaag de etappe waar iedereen naar uitkeek, vooral naar ’t einde van de rit ! Zo’n afstand op een geaccidenteerd parcours, voor de meesten onder ons is dit euh……spannend. Gerhard, ’the big chief’ had gisteren tijdens de briefing gezegd dat het parcours goed berijdbaar zou zijn. Met veel goeie moed staan we om 7 u aan de start. Philippe Maertens komt nog even in ons oor fluisteren dat een paar jaar geleden deze rit gewonnen werd door een tandem. Huh..? Dit gaan wij niet herhalen weten we wel zeker. Het profiel van de etappe is over de totale afstand gezien dalend, maar de 2000 hoogtemeters moeten ergens vandaan komen. Waar ze vandaan komen is al snel duidelijk, er passeren heel wat pittige klimmetjes. Het ‘goed berijdbaar’ volgens Gerhard is soms wel iets minder goed berijdbaar..;) In het begin van de etappe zitten we bij een voor ons ’te’ snel groepje, we kunnen aanklampen, maar moeten uiteindelijk rond km 60 loslaten en ons eigen tempo kiezen. Het is terug heet vandaag, de 40° grens wordt zonder moeite overschreden. de depot ’s komen nooit te vroeg. Ongeveer na km 100 komen we aan een vrij brede rivier. Er staan verschillende jeeps van de organisatie vast in het diepe water. Het water staat eigenlijk te hoog om erdoor te rijden met de wagens, maar een paar chauffeurs probeerden toch, met alle gevolgen van dien. De ‘hoogste’ jeep trekt er de anderen erdoor. Daar we meestal de river crossing ’s al goed overleefd hebben, rijden we deze rivier ook maar volle bak in ,we zien wel waar uitkomen….Ver komen we in elk geval niet, het is écht diep en de stroming is veel sterker dan we vermoeden. Door toch te proberen zo ver mogelijk te rijden zetten we iets te veel kracht en breekt de langste van de twee kettingen. Doris gaat net niet kopje onder, terwijl ik naarstig naar de ketting zoek die ondertussen op de bodem van de rivier ligt. Gelukkig is het helder water en kan ik ze snel vinden, het zou een ramp zijn mocht ze door de stroming meegesleurd worden, dan zouden we letterlijk geparkeerd staan. We strompelen naar de overkant, die rotketting moet zo snel mogelijk aan elkaar…..Dankzij de extra powerlinks die ik bij me heb valt het allemaal nog mee, Peter Roelens, die even na ons komt ‘aangezwommen’ geeft nog wat verbale hulp, waardoor we snel terug op weg zijn. We zijn over halfweg dus dat geeft wel moed, al krijgen we beiden een moeilijk moment na km 120. We nemen ons eerste ‘gelleke’, dat doet meestal wonderen…;).  We focussen steeds naar de eerstvolgende depot ‘s, de watermeloenen smaken terug als nergens anders. Na 8 u  fietsen komen we aan bij Mt. Mulgrave. Van de 10 Croc etappe ’s hebben we de langste gehad, nog 4 te gaan.

FOTO: 6u58 in Mt. Mulligan, net voor de start

 

FOTO: Oneindig lange gravelwegen, contant bergop/bergaf…

FOTO: Waar blijft die depot…..!

FOTO: Eén van de duizenden termietenheuvels onderweg.

FOTO: Een kleine river crossing.

FOTO: Deze ‘river’ is iets te diep….

FOTO: Doris doet een poging om recht te blijven….

FOTO: Ketting zoeken…..

FOTO: Ketting gevonden…..

 FOTO: Dit bordje kwam echt niet te vroeg….

Benieuwd naar meer?