dag 14 Meinong-ChaShan ( 81 km-1500hm)

Afgelopen nacht logeerden we in het Yellow & Black geusthouse. Een kleine, oude tabaksboerderij die sinds het overlijden van de 92 jarige eigenaar omgedoopt is tot gastenverblijf door de kleinzoon. Echt de gezelligste plaats waar we al logeerden in Taiwan. Het decor speelde ook wel een grote rol, we zitten tussen plantages enerzijds en bergen anderzijds. De kleinzoon is/ was fotograaf in Taipei en is teruggekeerd naar het platteland met vrouw en kinderen. Alles is autentiek gebleven, de tabakschuur is deels omgebouwd tot logeerkamer en deels muziekkamer, zijn ‘men’s cave’ zeg maar. Een deel van het ontbijt was fruit dat we nooit eerder proefden, de kleur alleen al was uitnodigend. We maakten ook kennis met een koppel uit Taipei. Mary bleek een fervente fietsster, haar man Jack niet, die was verliefd op zijn vislijn, aldus Mary die het woord nam in zijn plaats. Het gesprek duurde vrij lang, voor ons is er nochtans een beetje haast bij want vandaag gaan we meer bergop dan de voorgaande dagen samen.

Bij het uitrijden van het dorp zien we een vrouwtje met een heel zware kruiwagen. De witte wortelen die ze voortduwt blijken een streekproduct leerde ik gisteren? We fietsen haar eerst voorbij waarna ik stop en vraag of ik haar mag fotograferen. Ze knikt ja en neemt een iets te enthousiaste draai, waardoor ze samen met de grote bak wortelen het evenwicht verliest. Ik kan de kruiwagen nog net tegenhouden maar kan niet verhinderen dat een deel van de wortelen op de grond vallen. Ik was ‘geambeteerd’, hielp haar de orde te herstellen en mocht toch nog een foto nemen.

We fietsen verder naar het noorden over weg 29, het loopt alsmaar  omhoog, (nog) niet echt steil. Koude thee slaan we in bij 7-Eleven, waar anders, we zetten ons even neer bij twee oudere mannen, die natuurlijk wilden weten wat we app’sgewijs al dikwijls verteld/ getoond hebben. Het is echt wel plezant dat we op die manier contact leggen met de plaatselijke bevolking. Ze zijn oprecht geinteresseerd. Van één van hen krijgen we op papier, in’t chinees de juiste weg uitgelegd, nu kunnen we niet meer verdwalen 😉

We rijden opnieuw langs ettelijke plantages, vooral bananen. Ik wil nu echt wel eens weten was er onder die gele zak ‘hangt’. Het blijken baby banaantjes te zijn en ondertussen weet ik nu eindelijk waarom ‘de zak’ rond de bananen hangt. Hierdoor blijft de schil in perfecte staat, geen vlekjes of andere imperfecties.

Ik neem op een bepaald moment een iets kortere weg, maar dat bleek geen goed idee achteraf. Het bracht ons langs veel te steile wegjes, mooi dat wel, maar het zweet liep onze rug af. Niet meer doen heb ik geleerd vandaag. Nog een andere inschattingsfout was, dat in de bergen de dorpen verder uit elkaar liggen, dus moeten we meer vooruitziend zijn en sneller ‘onzen bidon’ vullen. We zijn net voor Mount Zion bijna moeten gaan bedelen voor water, wat we met de glimlach gekregen hebben met nog wat noten en gedroogd fruit er bovenop. Uiteindelijk kwam er toch nog een dorpje. Er stond een bbq voor de deur waar nogal heel rode worsten onze aandacht trokken. Ik bestelde er twee, ja jonges, dat waren lekkere sosissen seg, heel zoet,  met rauwe ajuin erbij, het gemiddelde aantal sch..t…n zal vandaag zeker verbroken worden 😉

Het was wel een zware tocht vandaag, heel veel berop, met onze 25 kg bagage achterop niet te onderschatten. Het was contant 30 graden, maar op een moment zaten we op 900 meter en daar was het al veel koeler, aangenamer. Het is wel ‘ambetant’  dat we nooit weten waar de top van een klim precies zal zijn, hierdoor zijn we voorzichtig qua inspanning, zodat we zeker het einde halen…;)

Vandaag wilden we zekerheid qua logies, en liet gisteren al iemand in ’t chinees bellen naar de ‘farm’ waar we vandaag wilden logeren. Het is een boerderij in de bergen waar een vrij grote familie een 13 tal kamers verhuurd in een soort bergboerderij. Er is een rivier vlakbij, ze gaan de hun gasten raften en zwemmen etc. Vanavond kunnen we gratis dineren bij hen, zegt de man bij aankomst. We zitten samen met hen aan een volle tafel met een draaischijf, zoals bij je ons ook wel bij Chinese restaurants ziet, hier is dat dus de gewoonste zaak. De matras valt niet echt mee, ze voelt aan als een houten plank. Heel erg is het niet want morgen is het rustdag !

 

Benieuwd naar meer?