Dag 18, Eerste fietstocht op zuid Afrikaanse bodem. 

Met de hulp van een slaappil hebben we uiteindelijk toch vrij lang kunnen slapen. De twee ijsklompen aan het uiteinde van mijn benen zijn er nog steeds. Het is 7 u wanneer we opstaan. Gelukkig slapen we hier twee keer, waardoor we de tent niet moeten afbreken.  Om 8 starten we op de fiets. De lucht heeft dezelfde kleur als mijn haar, hier daar doet de zon een inspanning. Een klim van 9 km op onze nuchtere benen, wë zijn dal snel wakker.  Het duurt niet lang eer de eerste druppels zweet van onze rug rollen ondanks de schamele 8 graden die de gps aangeeft.  Eens op de top dwingt de ijskoude wind ons al snel tot vertrekken. Met onze regenjas aan fietsen we naar beneden. De de regen van gisteren moeten we geregeld modderstroken doorfietsen, we zien er sjiek uit. Op km 25 stoppen aan een plek waar een houten bord de start  de locale mtb route ‘Lot’s wife’ aangeeft, hier hergroeperen we. De mtb route is amper 6km lang. Wijland overdrijft wanneer hij de moeilijkheidsgraad van de route beschrijft,  maar dit zijn we we al gewend ondertussen. Hoe hij het beschrijft lijkt het alsof hij liever heeft dat niemand ze fietst. Dat heeft zowat het omgekeerde effect op de ganse groep want op de twee oudere Britten na gaat iedereen mee. Hij doet dit al gans de vakantie, die fietstochten qua ‘zwarte’ overdrijven. Het is allemaal niet zo erg moeilijk blijkt achteraf. We lunchen bij een wijngaard waar die eigenaar zijn tuin voor ons openstelt. Een mooie plek om te eten en nadien wat te zonnen. De zon is ondertussen al op volle toeren aan het draaien, doch een frisse wind blijft waaien. Om 14 u kunnen we in een prachtige ruimte wijn proeven, ik beperk me tot ruiken alleen….Rond 15 fietsen we terug naar de kampplaats. Omdat we vroeg terug zijn rijden wij 2 nog even door, het is zonde nu al bij de tent te gaat zitten, er is naast water en bomen niets te beleven. We eindigen de fietsdag met 76 km en 1200 hoogtemeters. Het is vandaag de laatste(koude) nacht in de tent. De crew kookt nog een laatste keer, het zijn aardappelen met spinazie en een kortlet. Het is terug bibberen terwijl we eten door de barkoude wind. Na vijf minuten is alles op ons bord al terug koud. Nog snel een warme choco als desert en om 20 u liggen we terug al in slaapzak. Ik steek mijn  fietskledij waar ik morgenvroeg ga mee fietsen in de slaapzak aan mijn voeten, dat is die tenminste al wat warmer wanneer ik ze moet aantrekken.

 

img_0523

 

Benieuwd naar meer?