Dag 9  : Gondar – Debretabor

Met onze fietskledij aan stappen we samen de twee busjes die ons eerst 60 km verderop zullen brengen. In the ‘middle of nowhere’ laden we de fietsen uit de vrachtwagen en beginnen we te fietsen. De afstanden tussen de hotels zijn soms te groot, vandaar dat we sommige stukken op deze manier overbruggen. De mooiste stukken fietsen we. Ongeveer om de 20 km is er een drankstop. Dat klinkt op zich wel vrij snel maar het landschap is vrij uitdagend en zonder schaduw én op deze hoogte is het wel plezant om op tijd eens te stoppen.

Na 49 km eten we van het lunchpakket dat door het ‘Four Sisters’ restaurant klaargemaakt werk. Een broodje kaas met een hard gekookt ei en een ‘pellepetat’ is vrij eenvoudig maar honger is ook hier de beste saus. Van hieruit volgt nog een stevige klim van 20 km vooraleer we het hotel bereiken in Debretabor op iets meer dan 2800 meter. Het was een mooie fietsdag vandaag maar er volgde al snel een figuurlijke koude douche. Terwijl met ze’n allen nog bezweet van de klim in de lobby zaten te wachten op de sleutels zagen we aan de balie Pascal gesticuleren tegen de receptionist. Hij had 10 kamers geboekt maar bij de receptie vielen ze uit lucht. Hij had gisteren de boeking nog geconfirmeerd en nu hij bij de receptie stond bleek er geen reservatie te bestaan……this is Africa baby.

We zouden in het ‘beste’ hotel van het klein stadje logeren en dat was al redelijk basic, het kon dus enkel nog meer basic worden……

Hij gaat met onze ‘fixer’ van dienst Alex op zoek naar een oplossing. Die ligt uiteindelijk niet veraf. Met ons hebben en houden verhuizen we 200 meter lager de straat in naar een zogenaamd hotel/ guesthouse. Langs de voorkant is het is eigenlijk een fotograaf waar we binnenstappen en vanaf de eerste verdieping zijn er kamers. Water is er niet, dat gaan ze straks 10 minuten ‘aanzetten’, dan kunnen we douchen, met koud water weliswaar. Eten doen we langs de overkant van de straat in een frituur/pizzahok. Alle tafeltjes worden bij elkaar gezet, het is niet echt om blij van te worden. Onze maag is wel gevuld maar daar stopt het. Terug naar het ‘hotel’ maar. Daar volgt de volgende koude douche. Er blijkt een danscafé in het gebouw te zijn net onder waar we slapen. De muziek staat loeihard. Ons smalle bed is een super twijfelaar, zo smal. Doris wil niet tussen de lakens kruipen nadat ze de lakens heeft bekeken, ze slaapt in haar gewone kledij OP het bed, ik zeg foert en ga wel tussen de lakens. Met onze hoofdtelefoon op en een halve slaappil proberen we deze avond snel te vergeten…….

Benieuwd naar meer?