Tour on Tandem, etappe 7 Tomblaine-Les Planche des Belles Filles 200 km (officieel 199)

We sliepen deze nacht in een Campanile hotel, morgenavond strijkt hier de AG2R ploeg neer, Het bed waar we in slapen zal dus morgen voor één of andere prof zijn. Om 6.45 u  staat onze bagage al bij de bus, om 7 u zitten we aan tafel. Even voor 8 u zitten we al op de bus voor een transfer van 15 km ongeveer, naar Tomblaine. Het is wat miezerig, we zijn in de Vogezen, dus dit is normaal. We starten vrij vlak maar al snel een lange klim, wind op kop, we moeten met een tiental fietsers lossen. Over de top zet Sjef Maertens zich op kop en brengt ons terug, samen met Tessa, de 28 jarige Nederlandse sportarts. We rijden in een mooie groep van 15 tot aan de lunchpost op km 95 in Gerardmér. Kort na deze eetstop beginnen we de Col de Grosse Pierre, een klim van derde categorie. Vanaf hier is’t elk zen tempo. We hebben beiden goeie benen vandaag, en komen zonder moeite boven. Voor we de afdaling naar La Bresse aanvatten doen we onze regenjasje aan, met ons bezweet lijf naar beneden razen zou niet verstandig zijn. Op km 150 komen we aan de Col du Mont Fourche, ook derde categorie. Even paniek toen we tot de vaststelling kwamen dat ik onze voorraad eten ( sportrepen etc) vergeten aan te vullen was bij de lunch. De volgende bevoorrading bleef maar uit, we stopten dan maar bij een warme bakker. Een paar croissants en een cola, en ‘t was opgelost. Dé klim van deze etappe wacht op ons nu, we beginnen eraan na km 190, La Planche des Belles Filles. In dorpje waar we doorrijden net voor de klim is iedereen in de weer met de opbouw en versieringen voor morgen, hier loop je morgen over de koppen. Eigenlijk is’t hier in de Vogezen in elk dorp Tour kermis. De mobilhome’s die we onderweg langs de kant zien staan zijn niet te tellen, en de echte cols moeten nog komen….. Op de klim zelf mag geen enkele auto oprijden, ook campers staan staan er niet. We gaan rechtsaf net na het dorp, het is direct duidelijk waar het om gaat, de eerste kilometer is gemiddeld 9,4 % en bijna zonder bochten, het ligt allemaal recht voor onze neus. Op onze kleinste versnelling kunnen we net onze hartslag ‘normaal’ houden, niet in het rood gaan betekent dit. Voor de prof ’s die gaan voor Tourwinst moet dit stressen zijn, maar ook een ideale kans om al een kloof te slaan voor de echte lange cols eraan komen. Voor hen die slechte benen hebben vandaag is dit een ramp… Het blijft maar gaan, er komen nog enkele kilometers aan gemiddeld 9,5 %. Om onze rug te ontlasten staan we om de paar honderd meter recht op de pedalen, ‘en danseuse’. Na 5,7 km nog 1 bocht naar rechts, de laatste, een uitsmijter van 18 %, na 200 km ‘pikt‘ het, maar we weten dat dit het einde is, dat geeft ‘courage’.

Boven aan de streep, die er nog niet echt getrokken is, neemt Marcel ( 60 jaar en 1 van de deelnemers) een foto, dit is toch wel iets speciaal, zo’n finish op een top als deze. We hebben het goed overleefd en hebben vertrouwen voor wat komen gaat. Met een gemiddelde snelheid van 25 km/u en 2650 hoogtemeters kunnen we niet anders dan tevreden zijn. Al wie startte deze ochtend is gezond en wel bovengekomen.

Op dit moment zitten we in de bus naar ons volgende hotel, zo’n 40 km verderop.

Benieuwd naar meer?